Są to zbiorowiska półnaturalne, które nie przetrwają bez pomocy człowieka. Dawniej te tereny były regularnie koszone i wypasane. Dzisiaj by utrzymać i zachować różnorodność biologiczną na Zakrzówku, co roku kosimy obszary, na których jeszcze pozostały te cenne siedliska. 

Koszenie odbywa się raz w roku w czasie, gdy rośliny przekwitną i wydadzą nasiona, by zasilić ich bank na następny rok. Przypada to zazwyczaj na połowę września. 


Ze względu na zwierzęta, które zasiedlają również te siedliska, w tym chronione gatunki m.in. gniewosz plamisty, ropucha szara, badylarki, teren uprzednio jest sprawdzany. Zwierzęta zostają przepłoszone. Na działania te posiadamy zezwolenie Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska w Krakowie.

Tam gdzie jest to możliwe korzystamy ze sprzętu mechanicznego, jednak większość wykaszana jest ręcznymi kosiarkami. Od tego roku najbardziej wrażliwy teren czyli łąke modraszkową kosimy ręczną kosą, aby w jak największym stopniu ochronić mrowiska, w których mrówki przysposobiły gąsienice modraszków - chronionych gatunków motyli, których rośliną żywicielską jest krwiściąg lekarski. Wykoszone biomasa jest zabierania. 

Termin i sposób koszenia ma wpływ na zachowanie charakterystycznej flory i fauny siedlisk kserotermicznych i łąki modraszkowej na Zakrzówku.