Dwa z zaproponowanych przez Zarząd Zieleni Miejskiej użytków ekologicznych to murawy kserotermiczne.

Są to stanowiska trawiaste o charakterze stepowym często z udziałem gatunków reliktowych oraz rzadkich, które podlegają ochronie. Rozwijają się przeważnie na suchym podłożu wapiennym. Występują w miejscu o dużym nasłonecznieniu. Można powiedzieć, że są to ciepłolubne „łączki” z kwitnącymi roślinami. Walory muraw to nie tylko związane z nimi cenne gatunki flory i fauny lecz również, w związku z charakterystycznym usytuowaniem, wartościowy krajobraz.

Takim obszarem są murawy kserotermiczne Bielany. Zaproponowana powierzchnia użytku to 1,58 ha.

Lokalizacja – wzgórze pomiędzy ul. Bielańską oraz Orlą

Murawy kserotermiczne w Bielanach, wytworzone na skale wapienne i użytkowane jako pastwiska to siedlisko chronionych, rzadkich i zagrożonych gatunków. Stanowią jeden najlepiej zachowanych w Krakowie obszar tego rodzaju. Bardzo często w runi muraw znajdują się także rośliny, które choć same nie podlegają ochronie, są gatunkami żywicielskimi dla chronionych gatunków zwierząt. Przykładem jest macierzanka - roślina żywicielska chronionego, zarówno w prawie Polski jak i Unii Europejskiej gatunku motyla modraszka ariona, który wyginął na terenie Krakowa w latach pięćdziesiątych XX wieku.

Bielańskie murawy to płat wtórnych muraw kserotermicznych i muraw z kłosownicą pierzastą. W czerwcu zakwitają na fioletowo: macierzanką austriacką, żmijowcem zwyczajnym i szałwią okręgową.



Jedną z największych osobliwości przyrodniczych jest liczna populacja chronionego rojownika pospolitego o charakterystycznych mięsistych różyczkach liściowych. Gatunek ten należy do sukulentów, czyli roślin przystosowanych do życia w skrajnie suchych środowiskach. Potrafi długi czas przetrwać bez wody.


W szczelinach skał znajdziemy tam również paproć naskalną – zanokcicę zieloną. Wzdłuż południowej granicy znajduje się szpaler dębów, pod okapem których w czerwcu podziwiać można obfite kwitnienie dzwonka brzoskwiniolistnego.