Kamieniołom Libana to z wielu względów szczególne miejsce na mapie Krakowa.

Jego nazwa pochodzi od właściciela, krakowskiego przemysłowca Bernarda Libana, do którego należała również fabryka cementu portlandzkiego w Bonarce i fabryka sody w Borku Fałęckim, którą później wykupił koncern belgijskiego przemysłowca Ernesta Solvaya. Około roku 1895 postawiono pod wschodnią ścianą kamieniołomu system pieców pierścieniowych i pieców Rumforda, a na jego środku potężną halę. Dziś możemy zobaczyć jedynie resztki stalowych pieców wapienniczych i transporterów. Spośród wielu kominów pozostał jeden – od strony ul. Za Torem. W latach 1942-44 w kamieniołomie zlokalizowany był karny obóz pracy (Obóz Baudienstu – Służby Budowlanej) dla Polaków. Po zakończeniu eksploatacji złóż wapiennika kamieniołom stał się ważną ostoją przyrody w centrum miasta. Dno pokryło się wodą, pojawiła się roślinność i wiele gatunków ptaków. Jest to miejsce szczególnie cenne zarówno pod kątem przyrodniczym, jak i historycznym, dlatego też nie można dopuścić do jego postępującej od dłuższego czasu degradacji.

W związku z planowaną rewitalizacją Kamieniołomu Libana Zarząd Zieleni Miejskiej w Krakowie składa wniosek do Miejskiego Programu Rewitalizacji. Po wpisie będzie starał się o pozyskanie środków z programu 11.4, w ramach którego dofinansowywana jest rewitalizacja terenów poprzemysłowych. Nabór do programu planowany jest na koniec 2017 lub początek 2018 r. W ramach w/w programu możliwe jest pozyskanie środków nawet do wysokości 50 mln złotych. Rozstrzygnięcie nastąpi końcem 2018 r. Jeśli uda się pozyskać wskazaną kwotę około 1,5 roku przeznaczone będzie na powstanie projektu wraz z wszelkimi pozwoleniami budowlanymi, po tym czasie nastąpi realizacja opracowanej koncepcji zagospodarowania Kamieniołomu Libana.

W mający powstać projekt w ramach konsultacji społecznych będą włączeni oczywiście mieszkańcy, których pomysły i spostrzeżenia połączone z szeregiem uwarunkowań charakterystycznych dla tego miejsca stworzą podwaliny opracowywanej koncepcji. Będzie ona uwzględniała postindustrialny charakter tego miejsca oraz jego znaczenie pod kątem pamięci historycznej. Rewitalizacja Kamieniołomu jest konieczna z co najmniej dwóch powodów, czyli z jednej strony bezpieczeństwa osób korzystających z tego terenu, z drugiej strony z postępującej tam degradacji. Mające nastąpić zmiany mają podkreślić potencjał tego miejsca poprzez stworzenie np. ścieżki ekologicznej, ale jednocześnie sprawić, aby przystosowanie go do pełnienia funkcji rekreacyjnej nie wiązało się z nadmierną ingerencją w teren. Park będzie miał charakter rekreacyjno-sportowy, jednak mająca powstać tam infrastruktura sportowa nie będzie miała „agresywnego” charaktery. Nie powstaną tam boiska, skateparki oraz innego rodzaju obiekty mogące wpłynąć niekorzystnie na poszanowanie tego miejsca. Główny nacisk przy planowanej funkcji sportowej położony będzie na wykorzystanie naturalnych uwarunkowań terenu (skałki). Planowane jest stworzenie 140 m ścianki wspinaczkowej oraz ścianki do wspinaczki wewnętrznej w budynku Starej Kuźni, w której siedzibę ma mieć Krakowski Związek Alpinistyczny.

W bieżącym roku planowane jest jeszcze zlecenie inwentaryzacji dendrologicznej oraz inwentaryzacji małej i dużej architektury. Jednym z pierwszych działań, które muszą zostać podjęte na tym terenie są prace związane z oczyszczeniem go z zalegających tam wielkogabarytowych śmieci oraz rozebranie „żółtego” baraku. Planowane jest wyznaczenie trasy dojścia do Kamieniołomu Libana od strony ul. Wielickiej. Będzie ona dyskretnie oznakowana, tak aby umożliwić dojście osobom, które wybierają się tam pierwszy raz. Rekonstrukcji ma doczekać się witraż, który znajdował się nad ołtarzem przy mogile, a ściana wapienna obok zabezpieczona zostanie przed osypywaniem się. Remontowi poddany zostanie również budynek Sztygarówki, który po remoncie ma stać się bazą infrastruktury dla odwiedzających to miejsce i spełniać funkcje wystawiennicze, edukacyjne oraz gastronomiczne. Historia Kamieniołomu Libana sięga XIV wieku i cały proces rewitalizacji musi uwzględniać rys historyczny, pamięć i szacunek do tego miejsca, które powinno jednocześnie stać się miejscem przede wszystkim bezpiecznym, ogólnodostępnym dla mieszkańców, którzy będą mogli swobodnie korzystać z niego w celach rekreacji nie kłócącej się z przeszłością kamieniołomu. Ważne jest również przeprowadzenie prac zabezpieczających przy wszystkich obiektach zarówno objętych ewidencją konserwatorską, obiektach postindustrialnych (element historii przemysłu zakładów kamiennych) jak i wszystkich innych, które podczas inwentaryzacji mogą zostać uznane jako historycznie cenne. Kamieniołom Libana po zakończeniu rewitalizacji powinien służyć mieszkańcom pozwalając na bezpieczną rekreację przy jednoczesnym podkreśleniu jego piękna i przeszłości, będąc żywą lekcją historii budującą naszą narodową tożsamość.

Mapa obrazująca utrzymywany obszar Obozu Płaszów oraz planowany obszar utrzymania Kamieniołomu Libana